Hierboven staat een selectie van posters die ik de afgelopen jaren als verkeerswoordvoerder ben tegengekomen in Utrecht van bewoners die zich verzetten tegen de toename van het autoverkeer. Het wordt tijd voor een echte omslag! Minder autoverkeer, meer trein, bus, tram en fiets! Kies 3 maart voor een partij die zich daar echt sterk voor maakt.
Met fietsen op verkiezingsborden hebben we laten zien dat GroenLinks wil investeren in betere fietspaden en -voorzieningen in Utrecht. We kiezen voor het terugdringen van het autogebruik en het stimuleren van OV- en fietsgebruik. Het beste alternatief voor de auto is nog altijd de fiets. Gezond, stil, schoon en in de stad nog sneller ook. In Utrecht wil GroenLinks winst boeken door fietsroutes sneller en comfortabeler te maken. Minder wachttijden voor verkeerslichten en meer fietsenstallingen. Deze actie haalde pas echt het nieuws toen de burgemeester de fietsen liet verwijderen.
Dinsdag ontving ik van de Utrechtse afdeling van de Fietsersbond een geel petje als prijs voor een goed fietsidee. Voor de wedstrijd heb ik de Fietsersbond een uitwerking van de fietsplannen uit ons verkiezingsprogramma toegestuurd. Daarin staat het idee voor een echte groene golf voor fietsers. Door middel van led-lichtjes in het fietspad die rood en groen van kleur wisselen, kunnen de fietsers zien hoe snel ze moeten fietsen om groen te halen bij het volgende verkeerslicht. Als je met de groene lichtjes oprijdt, haal je groen. Zie je de groene golf voor je, dan moet je even wat harder trappen om groen te halen. Dat meer mensen op dit idee zijn gekomen, blijkt uit het fietspad dat in Rotterdam met dit systeem wordt uitgerust. Nu nog in Utrecht.
Gisteren hebben we in de raadscommissie gesproken over de voorkeursrichting Ring Utrecht. Deze plannen bestaan uit de verbreding van de A12, verbreding van de A27 naar 14 rijstroken en de opwaardering van de Noordelijke Randweg Utrecht naar 100 km/uur autoweg. Flink meer ruimte voor de auto dus. Het alternatief voor al dit extra autoverkeer is er ook, de Kracht van Utrecht. Om een goede vergelijking te kunnen maken van de effecten van de twee plannen is verdere doorrekening nodig. En pas daarna kan beoordeeld worden welke variant beter uitpakt voor de stad. Dat lijkt logisch, maar voor de collegepartijen is dat niet nodig. Die kozen op basis van de nu bekende gegevens voor de asfalt-oplossing.
Deze keuze is des te verwonderlijker, omdat bijvoorbeeld in het PvdA-verkiezingsprogramma staat dat ze van Utrecht een schonere stad willen maken. “Daarbij zijn goede ideeën nodig zoals elementen uit ‘De kracht van Utrecht’, waarin de Natuur en Milieufederatie Utrecht goede voorstellen doet om de stad schoon te houden.” Maar ze kozen gisteren wel voor de asfalt-oplossing.
Ook de ChristenUnie verkiest in haar programma Openbaar Vervoer boven auto-investeringen: “De ChristenUnie is tegen snelwegen door woonwijken en staat gereserveerd tegenover meer asfalt. Investeer liever in openbaar vervoer, bijvoorbeeld een spoorlijn die Almere, Utrecht en Breda verbindt of verhoog de frequentie van lijnen en leg nieuwe lijnen aan die de drukke gebieden met elkaar verbinden.” Gisteren liet de CU haar gereserveerdheid varen en koos ze toch voor extra asfalt.
Het Bewoners Overleg Lunetten heeft de politieke partijen gevraagd een aantal stellingen te beantwoorden. Bij stelling 14 staat : “De ‘Kracht van Utrecht’ moet ondersteund worden. Dat betekent een reductie van 15% van verkeer in de spits op de snelwegen.” Ook de PvdA en de CU stemmen met deze stelling in, maar gisteren even niet.
Ruim 300 inwoners van Lunetten hielden zaterdag een lawaai-optocht tegen de uitbreiding van de snelwegen aan de rand van de wijk. Een paar dagen eerder was ik ook op een bijeenkomst van het Bewoners Overleg Lunetten over deze asfalt-plannen. Bij zowel die bijeenkomst als de dekselse optocht en tijdens de raadsinformatie-avond over de ring Utrecht werd weer eens duidelijk dat veel inwoners van Utrecht niet zitten te wachten op meer auto’s, meer geluidsoverlast en meer luchtvervuiling in en om de stad. De Kracht van Utrecht, het OV-alternatief van de NMU en de Vrienden van Amelisweerd, wordt door de Utrechters steeds breder ondersteund.
Eerder heeft de gemeenteraad ingestemd met mijn motie om de Kracht van Utrecht volwaardig mee te nemen bij de doorrekening van de plannen. Er is nu het een en ander bekend, maar er blijven nog veel vragen open. Toch dreigt de Kracht van Utrecht nu van tafel te verdwijnen. Morgen is er een debat in de raadscommissie over de ringplannen. Daar zal ik me er voor inzetten om de Kracht van Utrecht ook in het vervolg verder mee te laten draaien. Ik ben benieuwd hoe de andere partijen, en zeker de partijen die zaterdag niet in Lunetten waren, hier in staan.
De laatste tijd kom ik op deze plaats alleen toe aan terugblikken toe. Dit komt onder andere doordat er op verkeersgebied in Utrecht veel aan de hand is. Zo hebben we als GroenLinks met Kees Vendrik bij de Hamtoren actie gevoerd tegen de snelwegplannen. Gelukkig is in de gepresenteerde voorkeurs-richting voor de ring Utrecht de weg door het natuurgebied bij Haarzuilens (voorlopig?) verdwenen. Maar de machines staan wel in de aanslag om op andere plekken rond Utrecht het auto-asfalt fors uit te breiden. Ook het nieuwe actieplan luchtkwaliteit (ALU) is verschenen. Op een Raadsinformatie-avond over dit plan werd duidelijk hoe slecht dit plan valt bij bewoners. Op deze avond was het artistiek hoogtepunt de ontevredenheidsrap uit Noordwest. De wijk die getroffen dreigt te worden door een nieuwe invalsweg. Gisteren leek tijdens de commissiebespreking van het ALU er bij de coalitie-partijen weinig bewegingsruimte om wat aan het plan aan te passen.
In de raad is in een marathonsessie van ’s ochtends tien tot ’s nachts één uur de begroting voor volgend jaar besproken en vastgesteld. De demonstratie van GroenLinks en de SP heeft helaas geen gat in het coalitiefort rondom het college kunnen slaan. Zelfs voor een bescheiden bijdrage aan de Vogelopvang was geen meerderheid te vinden. Een dieptepunt van deze avond was de voorgestelde strafkorting voor Tivoli.
Tussen deze bedrijven door hebben we ook het nieuwe verkiezingsprogramma vastgesteld, en Marry als lijsttrekker gekozen. En de uitslag van de ledenraadpleging is bekend, waarbij ik op plek zes van de lijst ben beland. 25 november wordt de definitieve lijstvolgorde bepaald.
Een kleine vooruitblik: morgen het vervolg van de commissiebehandeling van het ALU en als het meezit, ga ik morgenavond langs bij de wijkraad Leidsche Rijn. En daarna heb ik hopelijk weer wat vaker tijd om te bloggen.
Een hoopgevende kop in het AD/UN vandaag: Meer OV en rekeningrijden afdoende tegen files rond Utrecht – ‘Nieuwe wegen niet nodig’. Dit blijkt uit de eerste doorrekening van de plannen van de NMU en de Vrienden van Amelisweerd, de Kracht van Utrecht. In deze plannen is geen nieuw auto-asfalt nodig en wordt fors ingezet op alle andere vormen van vervoer.
Ik ben blij dat de Utrechtse raad mijn motie over het doorrekenen van deze plannen unaniem heeft gesteund. Hiermee heeft de gemeenteraad aangegeven dat ze dit OV-alternatief serieus wil nemen. En uit deze eerste berichten lijkt het ook het serieuze alternatief te zijn waar we graag op verder gaan.
Er zijn ook nog grote hobbels die genomen moeten worden. De Rijksoverheid lijkt niet erg bereid te zijn om het geld dat nu gereserveerd is voor nieuwe snelwegen in te gaan zetten voor Openbaar Vervoer en fietsvoorzieningen. En daar bovenop pleitte vandaag, tijdens de algemene beschouwingen, het CDA voor het onderbrengen van de snelweg-ringplannen in de crisis- en herstelwet. Hiermee volgt het lokale CDA de landelijke lijn waar ik al eerder over schreef. Het is onbegrijpelijk dat ze bij dergelijke ingrijpende projecten voor de stad de lokale invloed uit handen wil geven.
Het rapport met de doorrekening van de Kracht van Utrecht is nog niet openbaar. Ik ben erg benieuwd. Maar waarschijnlijk moet ik eerst aan de slag met het actieplan luchtkwaliteit, waarvan de nieuwe versie morgenochtend wordt gepresenteerd.
In het landelijk gebied rondom Haarzuilens groeit het protest tegen de snelwegplannen die Utrecht bedreigen. Na het onzalige idee om dwars door Leidsche Rijn een snelweg te leggen, wordt er nu ook gestudeerd op een weg om Leidsche Rijn heen. Dwars door een natuurgebied.
Vandaag op uitnodiging van Natuurmonumenten een kijkje gaan nemen in het gebied. Het was natuurlijk niet een onbekende omgeving, maar echt vaak kom ik ook niet in deze hoek van de gemeente. Een aantal bewoners hebben zich verenigd in vrienden van een groen Haarzuilens en ook in het Heycopgebied zijn bewoners actief. En allemaal zijn ze bezig bewoners te informeren en mobiliseren.
Het is wel vreemd gelopen. In de startnotitie over de Ring Utrecht stond in drie van de varianten een weg dóór Leidsche Rijn ingetekend. Hier kwam het nodige protest tegen tijdens de inspraakperiode. Een weg langs Leidsche Rijn is daarna toegevoegd aan het zoekgebied. Daar hebben de bewoners dus helemaal niet op kunnen reageren tijdens de inspraak. Terwijl het wel een forse wijziging is in de eerder gepresenteerde plannen. Hopelijk klinkt hun protest nu hard genoeg door bij de verschillende politieke partijen, zodat het in dit natuurgebied stil kan blijven.
Minister Eurlings wil niet voor 2020 werken aan een spoorverbinding Utrecht-Breda. Een werkgroep onder leiding van Ed Nijpels die voor dit plan is ingesteld is nog niet klaar. De grote besparing die behaald kan worden met gelijktijdige aanpak van de A27 en het spoor is voor de minister onvoldoende argument. Maar Eurlings weet nu al dat hij het niet wil. En waarom? Omdat de verbreding van de A27 één jaar vertraging op kan lopen. Zo’n spoorlijn wordt voor tientallen, zo niet honderden jaren aangelegd. Hetzelfde geldt voor een verbreding van een snelweg. Maar één jaar vertraging is voor de minister te veel. De minister wil met auto-asfalt tempo maken, maar de spoorinvesteringen mogen wel vertragen. Ook de kilometerheffing gaat in de vertraging. Keer op keer heeft de minister laten blijken geen haast te willen maken met invoering hiervan.
Voor de uitwerking van de plannen voor de ring Utrecht zijn dit twee behoorlijke dompers. Zowel de treinverbinding naar Breda als de kilometerheffing kan voor minder autoverkeer in de regio zorgen. De bereidheid om de verschillende ring-varianten door te rekenen met de kilometerheffing was al minimaal, maar dreigt nu helemaal te verdwijnen. Dit belooft niet veel goeds voor de hoeveelheid asfalt die 3 november uit de Utrechtse ringplannen gaat rollen.
Vrijdag waren de verkeerswoordvoerders uit de Tweede kamer in Utrecht op werkbezoek. Op het programma stonden de bereikbaarheidsproblemen in en om Utrecht.
Het pleidooi van de kamerleden Koopmans (CDA) en Aptroot (VVD) voor asfaltoplossingen is niet verrassend, maar wel zorgwekkend. Zeker als ik dan vandaag in het AD/UN lees dat Koopmans het hele project onder de Crisis- en herstelwet wil laten vallen. Daarmee wordt de invloed van bewoners en lagere overheden op deze plannen beperkt, met het idee daarmee het proces te versnellen. Er wordt nu al grote druk uitgeoefend om tempo te maken. De vertraging die is opgetreden, komt door de complexiteit van het geheel en bestuurders die het onderling niet eens worden. Niet door de ruimte voor inspraak.
Zou het voorstel van Koopmans misschien ingegeven zijn door de vrees dat de Utrechtse raad gaat dwarsliggen? Want de gemeente Utrecht is mede bevoegd gezag voor dit project. Dit houdt in dat de Utrechtse raad goedkeuring aan de voorkeursrichting moet geven die begin november bekend wordt. In deze voorkeursrichting komt te staan welke oplossingen verder uitgewerkt gaan worden. En er zijn maar weinig partijen die zo dicht op de raadsverkiezingen willen pleiten vóór nieuwe snelwegen door woonwijken of groen. Eerder kreeg ik geen meerderheid in de raad om een definitieve streep te zetten door de studies naar wegen door Amelisweerd en Leidsche Rijn. Maar wie weet, komen sommige partijen nog net op tijd tot inkeer.
Vorig jaar bij de behandeling van de begroting heb ik voorgesteld om in Utrecht gebruik te gaan maken van mobiele fietsenstallingen, bijvoorbeeld op de Mariaplaats. Een beetje afkeken van de gemeente Groningen, waar er op drukke tijden spitsrekken worden geplaatst. Er werd vorig jaar niet direct enthousiast op gereageerd, want hier probleem in Utrecht is zo groot dat eigenlijk op alle dagen die rekken bezet kunnen zijn. En deels klopt dat, maar wat mij betreft was dat geen reden om op de allerdrukste dagen geen extra fietsparkeerplekken te scheppen.
Afgelopen zaterdag is op de Mariaplaats een verplaatsbare fietsenstalling geopend, die alleen op zaterdag beschikbaar is. Soms hebben goede ideeën even tijd nodig om te landen…
